Πέμπτη, 8 Ιανουαρίου 2009

Δε θα πεθάνουμε ποτέ .....

Δε ξέρω πως ν'αρχίσω.Σίγουρα δε θέλω να περιγράψω ούτε να μπω σε λεπτομέρειες.Συναίβει στην επιστροφή από την Πρωτοχρονιάτικη εκδρομή.Το αυτοκίνητο ξέφυγε απ'την πορεία του ,γύρισε τούμπα,έγινε ένα μάτσο σίδερα στη δεξιά πλευρά και από 'κει μέσα βγήκαμε και οι τέσσερις ΧΩΡΙΣ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΓΡΑΤΖΟΥΝΙΑ!!!
Δεν πάσχω από το σύνδρομο της Κασσάνδρας για να βλέπω παντού τα δυσοίωνα.Οταν έγραφα στο προηγούμενο ποστ για φοβίες και ανησυχίες το 2009,μιλούσα πολύ γενικά και με την αίσθηση που έχουν όλοι όσοι βλέπουν τα παγκόσμια κοινωνικοπολιτικά και χρηματοπιστωτικά τεκτενόμενα.Όταν όμως με το "καλημέρα σας " του νέου έτους συμβαίνει κι αυτό(!!!)...ε τότε μπαίνει σφραγίδα στη γκαντεμοχρονιά!
Θα μου πείς ,θα μπορούσε να είναι χειρότερη η κατάσταση (σκοτωμοί, τραυματισμοί κλπ.)Ναι , θα μπορούσε κάλλιστα!Τρομερές συμπτώσεις-συγκυρίες έσωσαν τον Τεό που κινδύνεψε περισσότερο.Αν πάθαιναν κάτι τα παιδιά νομίζω πως θα τρελαινόμουν(όχι ότι θέλω και πολύ ).Μέχρι να βεβαιωθούμε ότι είναι καλά,αισθανόμουν το κεφάλι έτοιμο να εκραγεί!
Δε μπορώ ν'αξιολογήσω τα" γιατί "αυτής της ιστορίας ,είναι πολύ νωρίς ακόμα.Μέχρι στιγμής τ'αντιλαμβάνομαι σα μια τρομερή σφαλιάρα του τύπου"πάρε νά 'χεις που τολμάς να σηκώνεις κεφάλι".Απο την άλλη ο Νίτσε επιμένει "ό,τι δε με καταστρέφει με κάνει πιο δυνατό"αλλά πόσο πια!
Δε γνωρίζω τις σκέψεις του Σεναριογράφου της ζωής μου.Ήταν μια περίοδος που φλέρταρα πολύ με το θάνατο.Να πάρω τον Τεό και να τελειώσουμε μαζί.Το μελέτησα ,το προσπάθησα,δε μου έκατσε.Και τώρα ήρθαμε " μούρη με μούρη ",κοιταχτήκαμε βαθιά και..τίποτα.
Οπότε μετά απ'αυτό έχουμε κάθε δικαίωμα Θοδωρή μου να φωνάξουμε:
"Δε θα πεθάνουμε ποτέ ...κουφάλα νεκροθάφτη!!!"

7 σχόλια:

athanasia είπε...

Ευτυχώς που βγήκατε καλά από το αυτοκίνητο!

Υπάρχει ό εύστοχος ορισμός του αισιόδοξου: "Αισιόδοξος είναι αυτός που ξέρει ότι τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι πολύ χειρότερα".

Και συμφωνώ για το τελευταίο, το αληθινό πλησίασμα του θανάτου συνήθως απελευθερώνει από το φλερτάρισμα με τον θάνατο...

Όλα καλά να πάνε. :)

Ανώνυμος είπε...

ναι, να σκεφτεσαι μονο οτι δεν παθατε τιποτα.Και να ειναι αυτο το πρωτο και τελευταιο περιστατικο της χρονιας που θα σας στενοχωρεσει.

Μαρια-Μαρια

Ανώνυμος είπε...

Σας εύχομαι ολόψυχα η χρονιά να αποδειχτεί πολύ καλή.
Ίσως αυτή η αρχή που οδήγησε σε θετικά συμπεράσματα και εφόσον δεν έπαθε κανείς τίποτα, να δείχνει κάτι καλό τελικά.

ΝΑΪΑΔΑ είπε...

τα χτυπηματα ερχονται το ενα μετα το αλλο...
ναι...
η ζωη αλλαζει ξαφνικα οπως την ηξερες και γινεται κατι διαφορετικο απο οτι σχεδιασες...
ναι...
βλεπεις ονειρα και σχεδια να αλλαζουν προταιρεοτητες...
ναι...
καποιος σου παιρνει μεσα απο τα χερια χαρα,χαμογελα,ευτυχισμενες στιγμες κι εσυ δεν μπορεις να καταλαβεις και το γιατι...
ναι...
λες μεχρι ποτε..
ναι...
λες ελεος...
ναι...
προσπαθεις...σηκωνεσαι...λες θα τα καταφερω...κανεις δυο βηματα σκας κι ενα χαμογελο στο αυριο,κλεινεις και το ματι στη ζωη ναζιαρικα και λες δεν μπορει κατι θα πετυχα...
και ερχεται η απαντηση...
παρε μια σφαλιαρα να χεις που θαρρεις οτι ηρθε η ωρα να σηκωθεις...
πεσε κατω και συρσου λιγο ακομα να δουμε την μαγκια σου βρε παιδι μου...

παντα ελεγα πως εκεινος εκει ψηλα μας δινει οσα μπορουμε να αντεχουμε και τιποτα παραπανω...
πολλες φορες τελευταια αμφεβαλλα,αναρωτηθηκα,ολιγοπιστησα,εβρισα κιολας...μετα τα ξαναπηρα πισω...

ειναι που οταν εισαι εκει κατω και σερνεσαι το μυαλο δεν βλεπει καθαρα...
η καρδια ομως ξερει...
ξερει πως ακομα μπορει να παλεψει...
πως εχει πολυ αγαπη μεσα της για τους ανθρωπους γυρω της...
πως καποιοι εκει γυρω την χρειαζονται κοντα τους...
και τωρα μιλω για σενα και για τα μικρακια...
γιατι περισσοτερο απο τον καθενα χρειαζονται την μαμα τους...
φλερταρα με τον θανατο σε πολυ διαφορετικη περιπτωση απο την δικη σου...για την ιδια σχεση ομως...
μονο για τα μικρακια θα αντεχεις παντα...
και τελικα αντεχουμε περισσοτερα απο οσα νομιζουμε συμπεθερα...
πολλα περισσοτερα...

τωρα τι μενει σε μας θα μου πεις...
αυτο δεν το εμαθα ακομα...

ας ηταν το πρωτο και τελευταιο κακο της νεας χρονιας...
ας παει εκει ολη η κακοτυχια!

πολλα πολλα φιλακια!!!

Υ.Γ πηρα φορα και εγραψα ολοκληρο κειμενο...

Σοφία είπε...

Έγιναν πολλά ατυχήματα εκείνες τις μέρες. Στις 2 Ιανουαρίου εγώ προσωπικά είδα τρία, και παρόλο σε δύο περιπτώσεις τα αυτοκίνητα είχαν γίνει παλιοσίδερα, δεν έπαθε κανείς τίποτα. Μάλλον αξίζει να δείτε και την θετική πλευρά του θέματος, γιατί υπάρχει γκαντεμιά και γκαντεμιά!

Ο Θεός (ο Μωάμεθ, ο Βούδας και το κισμέτ) μαζί σας για τις υπόλοιπες 354 μέρες αυτού του χρόνου.

mamma είπε...

Πρέπει να είναι τρομακτικό να παθαίνεις αυτοκινητιστικό. Ευτυχώς που δεν πάθατε τίποτα. Τα παιδιά πώς το πήραν;

Καλή χρονιά και σιδεροκέφαλοι όλοι σας.

The Gasbird Familly είπε...

Ευχαριστούμε για τη συμπαράσταση και τις ευχές!Αθανασία ,κάτι τέτοια τσιτάτα μουρμουρίζω μπας κι έρθω στα ίσα μου.Το πιο σημαντικό είναι ότι τα παιδιά το πέρασαν αναίμακτα κυριολεκτικά και μεταφορικά.Βέβαια δεν έχουμε μπει ακόμα σε αυτοκίνητο οπότε δε μπορώ να ξέρω σίγουρα.