...κι είμαστε ακόμα ζωντανοί....

...κι αν μας αντέξει το σκοινί, θα φανεί στο χειροκρότημα!Πραγματικά ,τον τελευταίο καιρό αισθάνομαι σαν τον Ταρζάν που έχει γραπώσει το σκοινί και πηδάει στο κενό με την χαρακτηριστική κραυγή!Ακόμα είμαστε στον αέρα και δεν υπάρχει φως για το που οδεύουμε και κυρίως που θα "σκάσουμε"!

Οι αλλαγές ,ραγδαίες.Τα προβλήματα ,χρονοβόρα και δυσεπίλυτα και για πρώτη φορά μετά από τέσσερα χρόνια ΔΕΝ έχουν σχέση με τον Τεό!Δικά μας τα λάθη ,δικές μας κι οι ευθύνες σε μια πολύ δύσκολη χρονικά περίοδο!

Νόμιζα πως μετά τη διάγνωση του Τεό τίποτα χειρότερο δε θα μπορούσε να μου τύχει.Τελικά...ποτέ μη λες ποτέ!!!!

Το παράδοξο της υπόθεσης είναι ότι ο Τεό ,που με τόσες ριζικές αλλαγές στη ζωή του θα έπρεπε να έχει φρικάρει(σύμφωνα πάντα με θεωρείες και στατιστικές)πάει εξαιρετικά καλά για τα δεδομένα του.Και ο λόγος είναι (φαντάζομαι) ότι έπαψε πια να είναι το κέντρο του ενδιαφέροντος ,και το κύριο"πρόβλημα" της οικογένειας.Έφυγε και η "σκύλα "μάνα που του έπριζε τα ...συκώτια,βρήκε την ησυχία του το παιδί!!!

Ελπίζω να κρατήσει αυτή η ανοδική πορεία του μικρού.Μόνο και μόνο που άντεξε (και αντέχει )την τρέλα που ζούμε χωρίς πισωγυρίσματα,μας δίνει κουράγιο να παλέψουμε και σίγουρα δείχνει την καλή δουλειά που έχει γίνει τα τελευταία χρόνια.

Όσο για τον Θανάση..(ας είναι καλά το μεγάλο παλικαράκι μας)απορώ πως ακόμα δεν έχει κάνει αίτηση υιοθεσίας!!!

Η μαμά του Τεό

ΥΓ.Στη φωτό,ο Θοδωρής,περήφανο Ελληνόπουλο,σημαιοφόρος του 3ου Νηπιαγωγείου Χαλανδρίου στην παρέλαση για την 28η Οκτωβρίου!...(ακούγονται λυγμοί συγκίνησης...)

Ενα Γεμάτο Σ/Κ

Ο Τεό σουτάρει βολές!!!

Ο Αθανάσιος "μπιζάρει" τη μαμά!!

Η μήτηρ σέρνουσα τον χορό!!

Καλημέρα σας και καλή εβδομάδα να έχουμε όλοι μας!!
Το Σ/Κ που μας πέρασε ήταν ένα από αυτά που λέμε"γεμάτα" ή όπως τα λέω εγώ "εργάσιμα".

Παρασκευή:Αφού φεύγοντας από τη δουλειά,πέρασα να πάρω τον Τεό,από το "δυαδικό" πρόγραμμα που κάνει στην οικία ενός έτερου αυτιστικού τέκνου φιλικής οικογενείας,γυρίσαμε σπίτι όπου μας ανέμενε το έτερον τέκνο,ο Αθανάσιος,και επιδοθήκαμε σε αθλοπαιδειές στο κήπο μέχρι που πλέον δε βλέπαμε τη μύτη μας και ο Τεό απεφάνθη πως πλέον ..."Είναι νύχτα μπαμπάκα,θέλω γαλατάκι μου".

Σάββατο:Από τις 6μισι το πρωί όρθιοι γιατί ο Τεό απεφάνθη πως είναι μέρα.Ο πατήρ πήρε τον Τεό και πήγαν τη καθιερωμένη Σαββατιάτικη βόλτα στο "μεγάλοοοο θουπεμάκετ" όπου έκαναν τη συνηθισμένη "κατάθεση".Η μήτηρ με το έτερο βλαστάρι πήγαν στο σχολείο του Θανάση ,όπου ο σύλλογος διοργάνωσε μιά,ομολογουμένως ,αρκετά καλή έκθεση βιβλίου ,κυρίως παιδικού -εφηβικού περιεχομένου(η μητέρα μας ασχολείται ενεργά με τα του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων).Την ίδια ώρα ο πατήρ με τον Τεό βρίσκονταν στον Αγ.Στέφανο ,όπου ο Τεό έκανε την τελευταία ,για φέτος,session αισθητηριακής ολοκλήρωσης.
Και έφτασε το πολυπόθητο,γιά τους γονείς,Σαββατόβραδο.Αφού κοιμίσαμε τα τέκνα μας,αποδράσαμε προς σπίτι κολλητών του πατρός από 20 ετίας και επί των ενδόξων ετών της ΑΣΟΕΕ.Για κάποιες ώρες γυρίσαμε 20 χρόνια πίσω,χορέψαμε ,διασκεδάσαμε ,γελάσαμε κάναμε τις ίδιες τρέλλες(γιά να μη το πω αλλιώς και μας κόψει το ΕΣΡ) και φορτώσαμε τις μπαταρίες μας.

Κυριακή:Με 3μισι ώρες,σκάρτες,ύπνο σηκωθήκαμε οικογενειακώς,και πήγαμε στην έκθεση βιβλίου του σχολείου.όπου ο Θανάσης αγόρασε 4 βιβλία(εκ των οποίων ήδη διάβασε τα 2!!!)και παρεβρεθήκαμε στο μεσημβρινό "ρεφενέ πάρτυ" του συλλόγου με συνοδεία ρεμπέτικης ορχήστρας (σημειωτέον πως γιά μία ακόμα φορά οι δάσκαλοι/ες των παιδών μας έλαμψαν διά της απουσίας τους).Το απόγευμα είχαμε συγκέντρωση στο σπίτι,όπου ήρθε η συντακτική επιτροπή του περιοδικού " Παιδί-Ειδικά Δικαιώματα" και μετά από πολύ και επικοδομοιτικό διάλογο ,καταλήξαμε στην ύλη του επόμενου τεύχους και ,επιτέλους αποφασίσαμε μέσα στον Ιούνιο να συντάξουμε το καταστατικό του Συλλόγου μας,και να προχωρήσουμε και στη δημιουργία site.
Ε μετά από όλα αυτά...πέσαμε για νάνιιιιιι...zzzzzzzzzzzzzzzzzz!!!!

Θανάσης vs (αυτιστικός) Τεό

"Μαμά,την άλλη χρονιά,που ο Θοδωρής μας θα είναι στο δικό μου Δημοτικό,δεν θα χρειάζεται τη Νικολέτα(συνοδός),γιατί θα είμαι εγώ εκεί να τον προσέχω!!"

Τάδε έφη ο Θανάσης προς την μητέρα του σε ανύποπτο χρόνο.

Δεν ξέρω πόσα έχει καταλάβει,αν έχει καταλάβει και τι έχει καταλάβει.Και πως εξηγείς στο Θανάση τώρα οτι πολύ πιθανόν να μην δει τον αδερφό του να είναι στο ίδιο σχολείο με εκείνον και οτι πρέπει να πάει σε Ειδικό Σχολείο.Διότι γιά το Θανάση το θέμα "Ειδικό Σχολείο" είναι μιά πονεμένη ιστορία και εξηγούμαι.Πέρσυ ο Θανάσης στην Α' Δημοτικού,δε ξέρω πως και γιατί,είχε πάρει από φόβο και με στραβό μάτι τον Σχολικό Σύμβουλο που επισκεπτόταν το σχολείο του.Και ρωτάει το δάσκαλό του:"Ο Σύμβουλος κύριε,είναι κακός άνθρωπος,και τα παιδάκια που δεν είναι καλά,τα στέλνει σε σχολείο γιά χαζά και τρελλά παιδάκια;"(η ερμηνεία του Θανάση για τα ειδικά σχολεία).-"Οχι Θανάση μου,είναι εδώ γιά να μας συμβουλεύει όλους,ώστε να γίνουμε καλύτεροι.Γιατί ρωτάς όμως;"-"Α μάλιστα,γιατί έρχεται και στο σπίτι μιά Σύμβουλος γιά τον αδερφό μου και δεν θέλω ο αδερφός μου να πάει σε σχολείο για χαζά και τρελλά παιδάκια."Πήγε Αθήνα-Θεσσαλονίκη ο Θανάσης μέσω Καλαμάτας.

Και τώρα έχουμε φτάσει στο σημείο,στο οποίο , σιγά σιγά,πρέπει να εξηγήσουμε,στον μεγάλο την κατάσταση του Τεό,με όσο πιό απλά λόγια γίνεται.Σίγουρα έχει αντιληφθεί πολλά,χαίρεται και ενθουσιάζεται με τις κατακτήσεις του Τεό όσο κι εμείς,τον ενθαρρύνει,παίζει μαζί του(όσο το επιτρέπει βέβαια το θέμα του Τεό) και τον "σπρώχνει να κάνει πράγματα.Είναι όμως αρκετά εσωστρεφές παιδί και δεν εκδηλώνει εύκολα τα συναισθήματά του και δεν θέλει να παραδεχτεί την "διαφορετικότητα" του αδερφού του."Είναι μικρός ακόμα,θα μάθει κι αυτός" είναι η μόνιμη επωδός.

Πρέπει όμως να γίνει αυτή η κουβέντα μέσα στο καλοκαίρι και κατόπιν παροτρύνσεως της παιδοψυχιάτρου.Τα αποτελέσματα θα φανούν.

Προς το παρόν,θεωρούμε τους εαυτούς μας τυχερούς,που ο Θανάσης περιβάλει τον αδερφό του με μεγάλη αγάπη (αν του τον πειράξει κανείς τον "έφαγε λάχανο"),διότι δυστυχώς,έχουμε γνωρίσει οικογένειες που τα μεγαλύτερα αδέρφια,έχουν "απορρίψει" την ύπαρξη των αυτιστικών αδερφιών τους και λειτουργούν σαν να μην υπάρχουν(προς Θεού δεν κατηγορώ τα παιδιά αυτά,αλλά ,ούτε και τους γονείς τους).

Υ.Γ.:Διεξάγεται μία έρευνα από το Παιδοψυχιατρικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Ρεθύμνου,με θέμα τους γονείς και τα "τυπικά" αδέρφια των οικογενειών με παιδιά με Αυτισμό-ΔΑΔ.Οποιος ενδιαφέρεται να συμμετάσχει ας επικοινωνήσει μαζί μας στο mail μας ώστε να τον ενημερώσουμε περεταίρω.

Independence Day

Καλή εβδομάδα να έχουμε όλοι μας!!!

Θα θυμάστε βέβαια την παιδική μας ηλικία και το πως περιμέναμε κάποια Σ/Κ που θα πηγαίναμε να μείνουμε στους κολλητούς/ές από το πρωί και θα κοιμόμασταν μαζί το βράδυ στο σπίτι τους.Εχθές λοιπόν ήταν η μεγάλη μέρα της ανεξαρτησίας γιά το μεγάλο μας βλαστάρι τον Θανάση.Από το πρωί βρισκόταν σε κατάσταση"συναγερμού" γιά την πολυπόθητη μέρα και νύχτα που θα περνούσε με τους τρεις κολλητούς του από το σχολείο.Η μέρα περιλάμβανε σινεμά,pizzaria,παιδότοπο,παγωτό και τέλος όλοι μαζί θα κοιμούνταν στο σπίτι του ενός.

Η χαρά και ο ενθουσιασμός του Θανάση μοιραία πέρασε και σε μας ,που λες και θα πηγαίναμε εμείς στους κολλητούς μας,τον ετοιμάζαμε όλο το πρωί.Εφυγε κατά τις 2μισι το μεσημέρι με ένα χαμόγελο που "δεν πληρώνεται" με όλο το χρυσάφι του κόσμου.

Το βράδυ που πέσαμε γιά ύπνο κοίταξα το άδειο(και τακτοποιημένο για μια φορά στα χρονικά ) δωμάτιό του,με έπιασε ένας "κόμπος" στο στομάχι.Κι άλλες φορές έχει λείψει,είτε στο παππού, είτε στον ξάδερφό του,αλλά χθες ήταν διαφορετικό.Ηταν με τους φίλους του!!!

Μου έλειψε πολύ χθες,αλλά από την άλλη μεριά χαιρόμουνα με τη χαρά του.Ζούσε το μεγάλο μας καμάρι τη δική του "Independence Day"!!!!!

Υ.Γ.:Μέχρι και ο Τεό,που άλλες φορές που φεύγει ο Θανάσης βράδια δεν τον πολυαναζητά,αυτή φορά ,λες και κατάλαβε τη διαφορετικότητα,τον αναζητούσε όλο το βράδυ και σήμερα το πρωί..."Θέλω το Θανάση μουυυυ"..."Που είναι ο Θανάσης μου?"